درد

تمام سینه ی من را دریده است این غم

تمام آنچه ندارم نشسته روی هم

مقابلم پر از احساس محض سرکوب است

به شکل دیو در آمد مقابلش رستم

به شکل پیله ی ابریشمی در آمده بود

که قبل پیله دریدن شفیره را کشتم

وضوح قلب بلورین من کدر شده است

هزار بادیه راهست و مقصدش مبهم

قسم به توبه ی گرگی که گله را دیده

به مرگ راضیم اما کنار تو هستم

علیرضا رضایی گورادل