ما را دلی بود که ز دنیای دیگر استماییم جای دیگر و او جای دیگر استچشم جهانیان به تماشای رنگ و بوستجز چشم دل که محو تماشای دیگر استاین نه صدف ز گوهر آزادگی تهی استو آن گوهر یگانه به دریای دیگر استدر ساغر طرب می اندیشه سوز نیستتسکین ما ز جرعه ی مینای دیگر استامروز می خوری غم فردا و همچنانفردا به خاطرت ...

خواب م ولی تردیدهایم را در پیله های بی شکیبای تو فهمیدمپروانه بودن با تو بود ومن در ریسه های گریه پوسیدمفرقی نخواهد کرد پروازم با بالهای تو به فردا رفتگلهای بویده برای تو من رنج خود را با تو بوییدم مریم کرمی نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم فروردین ۱۴۰۰ساعت توسط مشتق مجنون . علیرضا رضایی گورادل ع.ر.گ...

چشمی که نظر نگه نداردبس فتنه که با سر دل آردآهوی کمند زلف خوبانخود را به هلاک میسپاردفریاد ز دست نقش، فریادو آن دست که نقش مینگاردهرجا که مولهی چو فرهادشیرین صفتی برو گماردکس بار مشاهدت نچیندتا تخم مجاهدت نکاردنالیدن عاشقان دلسوزناپخته مجاز میشماردعیبش مکنید هوشمندانگر سوخته خرمنی بزاردخاری چه بود ب...

عضی با برج های پدرهاشانبعضی دیگر با آرزوهاشانو بعضی با دنیاشانمن و تو امابا نداری هامانبزرگ شدیم.آنقدر بزرگکه جایی در دنیای کوچکشاننداشتیم. نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۹ساعت توسط مشتق مجنون . علیرضا رضایی گورادل ع.ر.گ Adblock test (Why?)

خسته ام مثل جوانی که پس از سربازیبشنود یک نفر از نامزدش دل بردهمثل یک افسر تحقیق شرافتمندیکه به پرونده ی جرم دخترش برخوردهخسته ام مثل پسر بچه که درجای شلوغ بین دعوای پدر مادر خود گم شده است خسته مثل زن راضی شده به مهر طلاق که پس از بخت بدش سوژه ی مردم شده است خسته مثل پدری که پسر معتادش غرق در درد خ...

آن یک دقیقه از شب یلدا برای منحتی امید دیدن فردا برای مننا گفته های سردِ پُر از درد سینه امآشفتگی موی حُمیرا برای منهابیل و قتل بی هدف و مرگ ثانیهرنگ سیاهِ جامه یِ حوّا برای منزنگار های قفل قدیمی روی

آه از نگاه مرده ی مردان نا امیدوقتی که سرو های بلند از غرور و عشق سر ریز میشوندمثل درخت بید. علیرضا رضایی گورادل

انگار مهر تو مانند قابله ی سالخورده ای تیغی به روی بند وجودم کشیده است صد ها هزار بال سپید از نگاه تو در صحن بی ریای دلم پر کشیده است.علیرضا رضایی گورادل

مثال كر كه صدا را نمي كند باوروفا نديده وفا را نمي كند باوركسي كه از در و ديوار پشت پا خورده استسلام پنجرا ها را نمی كند باورو چشم سرخ من اين يادگار دلتنگينگاه عقده گشا را نمي كند باورمگو قناري از آزار باد پاييزیجوانه قصه مارا نمي كند باورگذشت عمر عزيز و چه دير فهميدمزمين نخورده عصا را نمي كند باورع...

و ما در این غبار تار که بیشه حرف از شکار شیر میزند در انتظار لحظه های ساده تر نشسته ایم در این فضای ملتهب شکسته ایم علیرضا رضایی گورادل

خبر این است که: من نیز کمی بد شده اماعتراف این که: در این شیوه سرآمد شده امپدرم خواست که فرزند مطیعی بشومشعر پیدا شد و من آنچه نباید شده امعشق برخاست که شاعرتر از آنم بکندکه همان لحظه ی دیدار تو شاید

گرچه مهرم به دلت دست نداد ست هنوزسایه ات از سرم ای شاه زیاد است هنوزخواست هم سنگ تو گردد دل ناکام ، ولیبر تنم پیرهنِ عشق گشاد است هنوزمی کشد هر طرفم ، می بردم شهر به شهرچون کبوتر که گرفتار به باد است هنوزمیزند سنگ بر این پیر پریشان شده اششادم از شادی این طفل که شاد است هنوزآخر و عاقبت عشق جنون است ا...

چقدر زیاد میشود!! فاصله بین منو تو تو غرق میشوی و من پر پرنده میشوم سکوت میکنی و من صدای عمق حنجره تو شاد جلوه میکنی و من درنده می شوم شکوه چهره ات شده ، ادای گرم باختن تو وانمود میکنی و من برنده میشوم کویر مصر و فهرجی، سراب پر درخت سبزهوای حشک شوره زار و من دمنده میشوم.علیرضا رضایی گورادل

دلم گرفته ازین های و هوی تکراری زمان به داد من اما، نمیرسد، آری!!!زمان صدای صبوری، زمان صدای سکوتو خواب های عجیبم در عمق بیداری علیرضا رضایی گورادل

یارای گریه نیست، به آهی بسنده کن آری، به آه گاه به گاهی بسنده کن درد دل تو را چه کسی گوش میکند ؟ ای در جهان غریب ! به چاهی بسنده کن دستت به گیسوان رهایش نمیرسد از دوردستها به نگاهی بسنده کن سرمستی صواب اگر کارساز نیست گاهی به آه بعد گناهی بسنده کن اهل نظر نگاه به دنیا نمیکنند تنها به یاد چشم سیاهی ب...

ای صبح نودمیده! بناگوش کیستی؟وی چشمه حیات لب نوش کیستی؟ از جلوهٔ تو سینه چو گل چاک شد مراای خرمن شکوفه! بر و دوش کیستی؟ همچون هلال بهر تو آغوش من تهی استای کوکب امید در آغوش کیستی؟ مهر منیر را نبود جامهٔ سیاهای آفتاب حسن سیه پوش کیستی؟ امشب کمند زلف ترا تاب دیگری استای فتنه در کمین دل و هوش کیستی؟ م...

مذ أحببتك.. u200fصار العالمُ أجملَ ممّا كان! u200fالوردُ ينام على كتفي! u200fوالشّمس تدور على كفّي! u200fو الليلُ، جداول من ألحان ! عبدالقادر مكاريا

شراب دیدگان تو سه ساله شد دلم درون سینه استحاله شد گذشته ای که ساختیم و زنده است بهانه ای که کاشتیم و خانه شد و انفجار مصرعی که ساختی به لطف چشم های تو رساله شد

Ne dil yeter seni anlatmaya نه زبونم می تونه وصفت کنهne göz kiyar sana bakmamayaنه چشام می تونه نگاهت نکنهne ellerim doyanir sana dokunmayaنه دستام از لمس کردنت سیر میشهne kollarim uzanir seni sarmaya

همره باد از نشیب و از فراز کوهساران از سکوت شاخههای سرفراز بیشه زاران از خروش نغمه سوز و ناله ساز آبشاران از زمین، از آسمان، از ابر و مه، از باد و باران از مزار بیکسی گمگشته در موج مزاران میخراشد قلب صاحب مردهای را سوز سازی ساز نه، دردی، فغانی، نالهای، اشک نیازی مرغ حیران گشتهای در دامن